Mały geniusz – jak z nim postępować?

Jak postępować z geniuszem?

Jako rodz­ice genial­nego dziec­ka sta­je­my przed trud­nym zadaniem – spoczy­wa nas nie tylko odpowiedzial­ność za rozwinię­cie się umiejęt­noś­ci dziec­ka i odpowied­nie ich ukierunk­owanie, ale i za to, by smyk potrafił radz­ić sobie z różny­mi prze­ci­wnoś­ci­a­mi. Co zatem robić?

Po pier­wsze – zacznij od szkoły. Jeśli pode­jrze­wasz, że two­je dziecko jest niezwyk­le inteligentne albo ma wyjątkowe uzdol­nienia – udaj się do wychowaw­czyni oraz dyrek­to­ra szkoły i zapy­taj o to, co właś­ci­wie powin­naś ter­az robić. Jeśli two­ja pociecha ma jakieś prob­le­my – rozważ indy­wid­u­alne nauczanie albo prze­niesie­nie jej do klasy wyżej. Warto przy tym posiłkować się wiedzą i bada­ni­a­mi psy­cholo­ga szkol­nego.

Po drugie – pomóż dziecku radz­ić sobie w różnych prob­lemach związanych z rówieśnika­mi. Może two­ja pociecha potrze­bu­je two­jego wspar­cia? Pomo­cy? A może warto zapisać je na jakieś kółko zain­tere­sowań, w którym zna­jdzie odpowied­nie dla siebie towarzyst­wo?

Kole­j­na rzecz – to, co dzieje się w waszej rodzinie. Nawet, jeśli two­je dziecko jest rzeczy­wiś­cie małym geniuszem, to nie możesz cały czas pod­kreślać, jaki to on czy ona jest cud­owny, wspani­ały, wyjątkowy. Staraj się więcej robić, niż mówić (np. ćwicz z dzieck­iem, ale też od niego wyma­gaj, zami­ast ciągłych pochwał). Pamię­taj też, by zwracać uwagę na wyważoną ilość kom­ple­men­tów i uwa­gi wzglę­dem wszys­t­kich swoich dzieci – w prze­ci­wnym razie może pow­stać między nimi niezdrowa rywal­iza­c­ja.

Błędy rodz­iców wybit­nych dzieci

Choć genialne dzieci nie są typowe, to typowe są błędy, jakie popeł­ni­a­ją ich rodz­ice. Oto one:

• Zmuszanie dziec­ka do różnych akty­wnoś­ci

Wielu rodz­iców oczeku­je, ze sko­ro dziecko już ter­az pokazu­je jakieś wyjątkowe umiejęt­noś­ci, to za jak­iś czas będzie znanym „kimś”. I żeby zwięk­szyć praw­dopodobieńst­wo takiego obro­tu sprawy, rodz­ice ci cią­gle nakła­ni­a­ją dziecko do wysiłku, nie szanu­ją jego zmęczenia czy zwykłej niechę­ci.

• Staw­ia­ją na jed­ną sferę

Przykład­owo – mamy dziecko, które od wczes­nych lat dziecię­cych zafas­cynowane jest matem­atyką. Rodz­ice więc robią wszys­tko, aby było w tym jak najlep­sze. Olimpia­da, kółko matem­aty­czne, konkursy, prace… a resz­ta podu­pa­da. Takie usilne kon­cen­trowanie się na jed­nej sferze źle wpły­wa na ogól­ny rozwój dziec­ka.

• Zmuszanie do popisów

Oczy­wiste jest, że rodz­ice małych geniuszy są z dum­ni ze swoich dzieci. Ale zmuszanie pociechy do popisów „No pokaż, jak czy­tasz! Jak to nie chcesz? Pokaż!” jest naprawdę niewłaś­ci­wym postępowaniem. Jeśli dziecko nie ma ochoty na chwale­nie się, to musimy to zaak­cep­tować.

• Zabieranie dziecińst­wa

Warto pamię­tać, że nieza­leżnie od punk­tów IQ, które uzysku­je nasze dziecko, nadal jest ono tylko… dzieck­iem. I może mieć ochotę pob­ie­gać z kolega­mi, a nie ćwiczyć pamięć czy grę na fortepi­anie. Geniusz też ma pra­wo do beztros­ki i zabawy – także dzię­ki temu, a nie dzię­ki tylko ciągłej pra­cy, ma szanse być w przyszłoś­ci szczęśli­wym człowiekiem.